ในโลกนี้ยังมีคนที่ลำบากอีกมากมาย ที่รอการช่วยเหลือหรือต้องสู้กับโชคชะตาที่ไม่อาจจะเลี่ยงได้ วันนี้มารู้จักกับหนูน้อยยอดนักสู้ ที่แม้ว่าจะไม่มีบ้านเป็นของตัวเอง ไม่มีพ่อแม่คอยห่วงใย แต่หัวใจยังยิ้มสู้ได้ สำหรับ ‘ด.ช.เหมวัต ฉายพันธุ์’ วัย 11 ปี หรือ “น้องดิว”

เรื่องราวสะท้อนใจจากผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านรางหางม้า ท่านไปเยี่ยมลูกศิษย์ที่เพิงพักหลังหนึ่ง ที่ขอต่อยื่นออกมาจากบ้านของญาติ

“น้องดิว” อาศัยอยู่กับยาย วัย 67 ปี ทั้งคู่นอนอยู่ในเพิงสังกะสี มีแคร่ไม้เล็กๆ เป็นที่นอน

เมื่อพูดคุยกับ “ดิว” จึงได้ทราบว่า พี่สาวของ “ดิว” เพิ่งขอลาออกจากโรงเรียนมัธยม เพื่อไปรับจ้างเย็บผ้าโหล

เมื่อไปหาพี่สาวยังที่ทำงาน จึงได้รู้ว่าเป็นศิษย์เก่าที่ตนเคยสอนในระดับชั้น ป.6 ชื่อว่า “ปรางทิพย์” หรือ “มิ๊น” ที่เพิ่งลาออกจากโรงเรียนมัธยมมาได้ 4 เดือน

เมื่อสอบถามจึงรู้ว่า สาเหตุที่ขอลาออกจากโรงเรียนมัธยม เพราะต้องหาเงิuมาซื้อຍาให้กับยายวัย 67 ปี ที่ดูแลเขาและน้องเหมือนพ่อแม่แท้ๆ

ยายป่วຍด้วยโຣคความดันสูงไมเกรน และ โຣคหัวใจ “พี่มิ๊น” กลัวว่าถ้าตนไม่ลาออกมา อาจทำให้น้องชายคนเดียวของเธอต้องหยุดเรียนไปด้วย

พ่อแม่ของ “ดิว” คนเก่งหัวใจแกร่งคนนี้เลิกกันตั้งแต่ “ดิว” อายุ 3 ขวบ ไม่ได้ติดต่อกับพ่อแท้ๆ อีกเลย ภายหลังทราบว่าแม่มีครอบครัวใหม่ และเมื่อมีเงิu ถึงจะส่งมาให้ใช้บ้าง

เมื่ออาจารย์ไปพบ เป็นช่วงที่โรงเรียนมัธยมเปิดภาคเรียนแล้ว จึงไม่สามารถบังคับให้ลูกศิษย์กลับเข้าไปเรียนใหม่ได้

จึงส่งจดหมายขอความช่วยเหลือไปที่สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 1 และติดต่อมาที่รายการสานรัก คนเก่งหัวใจแกร่ง

ครูบอกว่า ไม่อยากให้สายเกินไปเหมือนกับที่เคยพลาดโอกาสในการช่วยเหลือพี่ของ “ดิว” มาแล้วครั้งหนึ่ง “ดิว” เป็นเด็กดี มีน้ำใจต่อเพื่อนๆและคุณครู ในวันหยุดเสาร์อาทิตย์

และหลังจากเลิกเรียนจะไปรับจ้างปอกแห้ว ทำงานก่อสร้าง หาปลา เพื่อจะเอาเงินมารักษายาย แต่ยายไม่ยอมไป รพ. เพราะเสียดายเงินของหลาน อาศัยซื้อຍาชุดมากินเอง

ความห่วงกลัวหลานไม่มีเงินไปโรงเรียนทำให้ยายยังต้องดิ้นรนรับจ้างโดยไม่สนว่าสุขภาพของตนเองจะอ่อนล้าลงแค่ไหน เหตุผลนี้ทำให้พี่สาวของ “ดิว” ไม่เคยลังเลต่อการตัดสินใจ